De meest recente collectie
-
Home :
Anish Kapoor
Zuivere diepte, zoals in een bodemloze put. Of een illusoir oppervlak, alsof het gat er niet is. Of licht, dat de omtrek van het gat weerspiegelt, of misschien alleen zuiver zwart. Dat gezichtsbedrog bestaat, heeft de mens altijd geweten: ons gezichtsvermogen probeert onvermijdelijk het waarnemingsveld te structureren en een geruststellende verhouding tussen figuur en achtergrond te bedenken. Vaak vergist men zich en soms snapt men het niet. Daarom moeten we ons tegen de eerste indruk wapenen.
Anish Kapoor heeft van onze zintuiglijke beperkingen de draaispil van zijn werk gemaakt en deze beperkingen niet alleen als fysiologisch en psychologisch gegeven aangenomen maar ook als metafoor voor onze manier om het bestaan te voelen.
En het is niet belangrijk of hij nu een gigantisch architectonisch beeld maakt of een klein object. Deze keer heeft hij met het illy kopje gespeeld, een detail ervan gewijzigd en het gebruik ervan volledig veranderd: hij heeft het platinaschoteltje met een gat in het midden op het kopje gezet, dat ook van platina is: men krijgt de indruk van diffuus licht en dat het moeilijk is de afmetingen te schatten. De steeds even oplichtende weerspiegelingen verhinderen dat de grootte van het gat instinctief begrepen wordt.
Net als alle andere werken van Kapoor, gaat het kopje zo van kunst over naar het leven en synthetiseert in één vorm mentale en pijnlijke situaties, zoals twijfel, ambivalentie, vergissing, maar ook gelukkige momenten, zoals mysterie, verrassing en de wens om te begrijpen wat ik zie en te ontdekken wie we zijn.
Angela Vettese





