De oogst
-
Home :
De methoden, tussen traditie en moderniteit
Het oudste en meest traditionele teeltsysteem voor koffie is het extensieve systeem, dat nog steeds toegepast wordt in delen van Centraal-Amerika en India: de Coffea-plant groeit er samen met andere, hogere planten die een natuurlijke bescherming bieden tegen zonnestralen.
Bij het intensieve model, dat wordt toegepast in Brazilië, worden enkel koffieplanten dicht bij elkaar geplant, waardoor er ook nood is aan irrigatie- en mechanisatiesystemen. Hoge investeringen dus, maar ook een hoge productiviteit en een grotere impact op het milieu.
Doordat de bloei bepaald wordt door de regen, vindt men op iedere plant tegelijkertijd bloemen en vruchten, in diverse stadia van het rijpingsproces. Dit bemoeilijkt de oogst.
In de loop der tijd hebben zich twee oogsttechnieken ontwikkeld:
Manueel:
Picking, techniek gebruikt in bijvoorbeeld Midden-Amerika, Ethiopië, Kenia, India en vele andere landen, waarbij men met regelmatige intervallen tussen de planten loopt om, stuk per stuk, enkel die bessen te plukken die het juiste stadium van rijpheid hebben bereikt; een manuele en dure methode, die echter wel de beste kwaliteit van groene koffie garandeert.
Stripping, techniek die gebruikt wordt in Brazilië, waarbij de plukkers alle bessen van de takken verwijderen, ongeacht de graad van rijpheid, waardoor later de rijpe bessen van de rest moeten gescheiden worden, wat niet altijd op een even efficiënte wijze gebeurt.
Mechanisch:
Deze techniek wordt vooral toegepast in Brazilië en op de Hawaïaanse eilanden. Het plukken kan gebeuren d.m.v. diverse systemen die allemaal gebaseerd zijn op het principe van het schudden van de takken van de koffieboom. De machines die hiervoor gebruikt worden halen, net als bij stripping, alle bessen tegelijkertijd van de takken.
